Instagram

MEDEA DARK MATTER



Medea de Eurípides

Domingo 19 y Lunes 30 de Abril // 21:00 h

FUNDACION MICHALIS CACOYANNIS
Sala THEATRO
Atenas (Grecia)

"La Medea de Eurípides fue escrita en una época de crisis tanto de la Democracia como de la Palabra, al igual que ocurre en el actual periodo que vivimos. El uso de la dialéctica durante un periodo de crisis hace aflorar una intensa y profunda crisis de valores. Marginación humana, intimidación y terrorismo de estado, xenofobia, comportamientos radicales, profundos sentimientos de violencia, de indiferencia, invasión de las libertades democráticas, en definitiva, una grieta en la Armonía del Universo. Inmersa en este ambiente, Medea-Dark Matter se encuentra sumida en sus pasiones, dispuesta a cualquier tipo de violencia. Desde el abismo de su alma, la sombra de su interior necesita mostrarse, y se manifiesta de una forma desenfrenada, extrema. La aproximación al mito en esta propuesta escénica, expresa la necesidad del exceso, del recurso a valores indiscutibles como el valor de los juramentos de los dioses que invoca, defiende, y nos recuerda Medea cuando, con su trágica acción, se separa del espacio de los hombres y regresa al mito. En los cuatro puntos cardinales que han sido establecidos por los dioses, y bajo la cúpula del éter, Medea es derrotada en su batalla con el espíritu, y aún así, en calidad de descendiente del Sol, de la Luz, lo mira a los ojos. Ella misma se transforma en la mano del dios castigador. Absoluta y trágicamente nos impone, a la fuerza, la obligación de asumir la creencia de que Hibris sera siempre seguido a Tisis."

Producción: Conxobanx (Grecia), Asociación Cultural Mandjani
Traducción del griego clásico: Theodoros Stefanopoulos
Versión en español: Adrian Bautista Gascón
Dirección escénica: Chryssa Georganta
________________________________________
Medea: Marisa Lull
Jasón: Tasos Nousias
Creonte: Dinos Makris
Egeo: Kostas Theologou
Coro: Natalia Dasiou, Chrysoula Cordouli
Mensajero: Alexandros Varthis
________________________________________
Música: Kassoum Sanogo, Minimaximum, Sargiako
Video art/luces: Aggelos Papadopoulos
Sonido: José María Souto Fraguas
Escena: Gelina Pallas
Coreografía: Marisa Lull
Objetos escénicos: Pinelopi Vlachogianni, Vaso D.
Vestuario: Panagiota Kokkorou
Creación de joyas: Ariadni Koumentakou
Máscaras: Noemi Barrios
Videos: Panos Aggelopoulos
Fotos: Olga Tzimou, Nikos Skoutaridis, Ania Lewandowska
Prensa , comunicación: Cult Project



















ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

«Ο Ευριπίδης μας προσφέρει ηρωίδες ασταθείς, εύθραυστες, έτοιμες για κάθε βαρβαρότητα.H Μήδεια που ερευνούμε εδώ, είναι χαμένη στα πάθη της, έτοιμη για κάθε είδους βιαιοπραγία. Από την άβυσσο της ψυχής της, η «σκιά» μέσα της αναγκάζεται να φανερωθεί και εκφράζεται ανεξέλεγκτα, ακραία. Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, που ορίζονται από τους θεούς, και κάτω από το θόλο του αιθέρα, η Μήδεια ηττείται στη μάχη της με το πνεύμα, κι όμως ως απόγονος του Ηλίου, του φωτός, αυτή το κοιτά κατάματα. Γίνεται η ίδια το χέρι του θεού που τιμωρεί»

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
H Μήδεια του Ευριπίδη γράφτηκε σε μιας περίοδο κρίσης της Δημοκρατίας και του Λόγου, όπως και η σημερινή που βιώνουμε . Ο λόγος σε περίοδο κρίσης φέρνει στην επιφάνεια μια βαθιά και έντονη κρίση αξιών. Περιθωριοποίηση των ανθρώπων, κρατική τρομοκρατία και εκφοβισμό ,ξενοφοβία , ακραίες συμπεριφορές, έντονη αίσθηση της βίας της αδιαφορίας, καταπάτηση δημοκρατικών ελευθεριών , μια ρωγμή δηλαδή στην Αρμονία του Σύμπαντος. Μέσα σε αυτό το τοπίο η Μήδεια -Dark Matter είναι χαμένη στα πάθη της, έτοιμη για κάθε είδους βιαιοπραγία. Από την άβυσσο της ψυχής της, , η «σκιά» μέσα της αναγκάζεται να φανερωθεί και εκφράζεται ανεξέλεγκτα, ακραία. Η προσέγγιση του μύθου στην παράσταση αυτή, εκφράζει την ανάγκη για υπέρβαση, για προσφυγή σε αδιαπραγμάτευτες αξίες, όπως και η αξία στους όρκους των θεών που επικαλείται, υπερασπίζεται, και μας θυμίζει η Μήδεια, καθώς με την τραγική της πράξη αποσπάται από το χώρο των ανθρώπων και επιστρέφει στον Μύθο. Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, που ορίζονται από τους θεούς, και κάτω από τον θόλο του αιθέρα, η Μήδεια ηττείται στη μάχη της με το πνεύμα, κι όμως ως απόγονος του Ηλίου, του Φωτός, αυτή το κοιτά κατάματα. Γίνεται η ίδια το χέρι του θεού που τιμωρεί. Απόλυτα και τραγικά μας επιβάλει βίαια την υποχρέωση να αναμετρηθούμε με την πεποίθηση ότι την Ύβρη ακολουθεί πάντα η Τίσις.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΜΗΔΕΙΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ- MEDEA DARK MATTER
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ CONXOBANX (AMK)

ΜETAΦΡΑΣΗ : Θ. Κ. ΣΤΕΦΑΝΌΠΟΥΛΟΣ (διδ. Θεάτρου Πανεπιστημίου Πατρών)
ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ: ADRIAN BAUTISTA GASCON
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: CHRYSSA GEORGANTA 
MHΔΕΙΑ : MARISA LULL
ΙΑΣΩΝ: ΤASOS NOUSIAS
ΚΡΕΟΝΤΑΣ: DINOS MAKRIS
ΑΙΓΕΑΣ: ΚOSTAS THEOLOGOU
ΑΓΓΕΛΟΣ: ALEKSANDROS VARTHIS
XOΡΟΣ: NATALIA DASIOU, CHRYSOULA KORDOULI
ΜΟΥΣΙΚΗ: KASSUM SANOGO, SARGIAKO, MINIMAXIMUM
ΣΚΗΝΙΚΆ: GELINA PALLA, P. VLACHOGIANNI
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: PANAGIOTA KOKKOROU
ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ: ARIADNI KOUMENTAKOU, VASO D.
ΜΑΣΚΕΣ: NOEMI BARRIOS
VIDEO: PANOS AGGELOPOULOS
VIDEO ART: AGGELOS PAPADOPOULOS
FOTO: OLGA TZIMOU, SKOUTARIDIS N., LEWANDOWSKA A.

Η Αστική μη Κερδοσκοπική θεατρική εταιρεία ΚΟΝΞΟΜΠΑΝΞ, που εκπροσωπείται από την ίδρυσή της από την σκηνοθέτιδα Χρύσα Γεωργαντά που ζει και εργάζεται στην Μαδρίτη τα τελευταία 6 χρόνια, δραστηριοποιείται στην Ελλάδα και το εξωτερικό, και οργανώνει για το έτος 2015 την θεατρική παράσταση «Μήδεια» του Ευριπίδη με τον τίτλο MEDEA DARK MATTER, στην Ελληνική και Ισπανική γλώσσα, με την Αιγίδα του Ινστιτούτου CERVANTES και της Ισπανικής πρεσβείας στην Αθήνα, με σκοπό να συμμετάσχει με 2 παραστάσεις στο θέατρο CONDE DUQUE στην Μαδρίτη στις 13 και 14 Μαρτίου, 2 παραστάσεις στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ, 19 και 20 Απριλίου και στα φεστιβάλ FESTIVAL INTERNACIONAL DE TEATRO CLASICODE MERIDA, FESTIVAL DE SAGUNTO (Sagunt a Escena), PORTAL BLAU (Ampourias) της Ισπανίας. Η παραγωγή αυτή έχει στόχο να ταξιδέψει αργότερα στον κόσμο, και ειδικότερα στις ισπανόφωνες χώρες και αποτελεί μια Ελληνοισπανική παραγωγή με Ισπανούς και Έλληνες συντελεστές.

My Easter in Doha, Qatar


my prince

A Study In Color: ‘Red Desert’ 1964

Film stills from Michelangelo Antonioni and cinematographer Carlo Di Palma’s highly controlled and extremely expressive use of color in Red Desert (1964).  Said to be “one of the most emotionally illustrative and evocative uses of pallete in cinema history, every inch of the frame was considered. Even entire streets and groves of trees were painted black to emphasize the sooty surroundings of a factory, or fruits (and the vendor selling them) were painted gray to heighten the impact of a purple jacket against auburn hair.”







from the blog: ANYONEGIRL